„Pana zaś Chrystusa miejcie w sercach za Świętego i bądźcie zawsze gotowi do obrony wobec każdego, kto domaga się od was uzasadnienia tej nadziei, która w was jest” (1P 3,15).
Przedmiot teologii fundamentalnej stanowi wiarygodność przekazywanego przez Kościół Objawienia Boga w Jezusie Chrystusie.
Głównym zadaniem tej dyscypliny jest zatem refleksja nad rzeczywistością Objawienia chrześcijańskiego i jego trwaniem w Kościele.
Wykazuje ona, że chrześcijaństwo jest wiarygodne w obliczu ludzkiego rozumu, ma podstawy historyczne i pozwala rozszyfrować ludzkie życie jako sensowne.
Dokonuje tego przez formułowanie argumentów niezbędnych do dialogu Kościoła z kulturą współczesną, naukami i innymi religiami, badanie obiektywnej wartości tych argumentów i ich obronę.
W ten sposób teologia fundamentalne daje podstawy dla studium całej teologii, a także dla ewangelizacji w zagrożonym indyferentyzmem świecie, w którym prymat wiodą wartości ekonomiczne.
Droga formacji prezbiterów w Polsce. Ratio institutionis sacerdotalis pro Polonia, 510